whisperings of love we lost and found along the way

Op woensdagavond vond ik mezelf terug op een plaats waar ik een jaar geleden ook gezeten had, samen met jou, en ik dacht aan alle dingen die er sinds dat ogenblik gebeurd waren; ik dacht aan alle emotionele achtbanen die we hadden geprobeerd te overleven, de tranen, de onzekerheid, het moment waarop je dacht dat het leven mooier was zonder mij en vervolgens het moment waarop je je besefte dat dat niet zo was, maar voornamelijk dacht ik aan alle intense ogenblikken van Houden Van die we steeds weer tegenkwamen tussen de ups en downs, en toen trok ik de conclusie dat het nu allemaal veel beter is. Veel, veel beter.